FANDOM


Wojny Sukcesyjne
Drikan geo
Ważne informacje
Uczestnicy Sard V Wielki (Honorion),

Kathen I Honorioński (Kathen), Ardo I Wspaniały (Zition z Paridią), Ordus I Imeshyjski (Imeshia), Gaft I Żeglarz (Lytion), Krian (Kemock), Yledo I Sprawiedliwy (Anfan), Falkinia Sardyjska (Navarash) Halkian I Mądry (Canieh), Iland z Fraen (Lnir), Rogard I Seldior (Trou),

Data -20 do 0 roku ery królestw.
Miejsce Wszystkie prowincje I Imperium Honorionu.
&nbsp

Wojny sukcesyjne były szeregiem konfliktów zbrojnych, który rozegrał się od śmierci wiecznego króla Astadiego III Szaleńca i trwały 20 lat. Podczas ich trwania jego synowie, generałowie i gubernatorzy podzielili między siebie I Imperium Honoriońskie. Zakończenie tej wojny większość ludzi w Drikanie liczy zerowy rok ery królestw.

PrzyczynyEdit

Pod koniec wojny sindhiriońsko -honoriońskiej, barbarzyńcy z klanu niedźwiedzia za poleceniem Falharida - króla Sindhirionu, przebrali się za honoriońskich żołnierzy. Weszli nieniepokojeni do imperialnej stolicy - Sard i zabili wiecznego króla.

Według legendy, Falharid polecił barbarzyńcom niczego nie zabierać z pałacu szaleńca, ale ci zostali skuszeni przez magiczny złoty tron. Zagrabili go w noc stracenia władcy i zanieśli gdzieś na północ do Tamadornu, gdzie spoczywa w krypcie jednego z jarlów klanu niedźwiedzia.

Sard V, który był najstarszym synem Astadiego, nie był w stanie dowieść swojego prawa do rządzenia bez złotego tronu. Jego bracia Kathen i Ardo, a także gubernator Imeshii Ordus, lytioński oligarcha Gafti generałowie Krian i Yledo podważyli jego prawa do tronu. Zaczęły się wojny o prawa do rządzenia Imperium.

Przebieg wojenEdit

Wojny Sukcesyjne trwały 20 lat na terenie wszystkich prowincji należących do I Imperium Honorionu.

Rok -20Edit

Ardo i Kathen podważyli prawa Sarda V do rządzenia Imperium. W odwecie Sard nakazał schwytanie i wtrącenie do lochu swoich braci. Ci uciekli przekupując gwardię imperialną.

Nieznany prorok przewodząc ludom Zahrala, wzniecił powstanie w Oryksie. Sard V ruszył tam na swoją pierwszą wyprawę wojenną.

Rok -19Edit

Gaft, lytioński możnowładca nakazał wywiesić flagi Lytiońskiej ligi kupieckiej. Wszystkie miasta na zachodnim wybrzeżu od Ytern na północy po Opralas na południu wznieciły powstanie.

Ardo i Kathen dotarli do Tequelii w Akseninie. Niestety dla nich, dom Irasi okazał lojalność wobec Sarda V. Bracia rozdzielili się uciekając przed akseninczykami. Ardo udał się do Zitionu, a Kathen do kraju swojego imienia.

Armia Sarda wpadła w zasadzkę w oazie Qulima na pustyni południowej.

Rok -18Edit

Kathen dotarł do Drax, gdzie uzyskał poparcie armii i lokalnej elity. Ogłasza siebie królem nowego Honorionu ze stolicą w Drax.

Ardo dotarł do Zitionu, gdzie skorumpowany generał Fehim wtrącił go do lochu. Powstanie lokalnych chłopów uwalniło go jednak, zanim generał zdążył go sprzedać w niewolę. Ardo szybko przejął nad nim kontrolę i rozpoczął szkolenie swojej nowej armii.

Sard zreorganizował swoje siły i zdobył miasta Korestu w Oryksie. Zaciągnął tam kilka regimentów najemników z małego ludu Quadam z Kardastanu.

Rok -17Edit

Kathen zebrał armię w Kathen i zajął tereny Driadonu i Akseninie.

Ardo przy pomocy I legionu zitiońskiego zdobywa Tyree - stolicę prowincji i zabija Fehima. Tam koronował się na króla północy, ku uciesze ludu.

Podczas decydującej bitwy pod Irrag, Sard V rozbija po raz pierwszy ludy Zahrala.

Rok -16Edit

Sard V wraca triumfalnie do imperialnej stolicy. Podczas pobytu w Oryksie docierały jednak do niego wiadomości o poczynaniach jego braci.

Siły Kathena i Gafta starły się pod Kaeną. Bitwa okazała się nierozstrzygnięta, a obie strony poniosły wielkie straty.

Rok -15Edit

W Anfanie wspierany przez lokalną ludność generał Yledo obwołał się wielkim królem Tullmoru i Conachtu.

Sard V wydaje dekret o amnestii dla rebeliantów. Bez skutku.

Ardo zajmuje Lnir, rozbijając podczas oblężenia Fraen lokalny garnizon.

Rok -14Edit

Ardo wkracza do Trou, które zdobywa bez walki. Wysyła swoją armię, aby obsadziła forty imperialne w Canieh i Paridii.

W Paridii siły Zitionu oblegają garnizon generała Kriana, który prosi o posiłki wiecznego króla. Bez skutku.

Rok -13Edit

Krian postanawił wraz z pozostałymi pod jego komendą weteranami wojny sindhiriońsko-honoriońskiej wypowiedzieć posłuszeństwo Honorionowi i poszukać nowego domu na wschodzie. Poprosili Falharida o pozwolenie na ścięcie drzew na statki, którymi popłyneliby na wschód. Elfy uczyniły wyjątek od reguły i pozwaliły ściąć część drzew w lesie.

Kathen traci jedną trzecią żołnierzy podczas zasadzki w drodze do Lytionu południowego przez las driadoński. Driady ponoszą w tym starciu minimalne straty. Opowiadają się po stronie wiecznego króla.

Rok -12Edit

Armia Kriana opuściła forty w Paridii i odpłynęła do Navarash. Siły Zitionu zajmują Paridię. Ardo wysyła posła do Sindhirionu, aby nawiązać kontakty z elfami.

Rok -11Edit

Sard V wyruszył na czele swojej armii do Akseninu. Zanim jednak opuścił Aladion, ludy Zahrala wznieciły kolejne powstanie w Kardastanie w Oryksie. Sard dzieli swoją armię na pół. Jedną połowę oddał pod dowództwo wodzów z ludu Quadam i wysłał ich do Oryksu. Sam na czele drugiej połowy ruszył do Akseninu.

Rok -10Edit

Krian wylądował w Navarash i zdobył Kajvadinę. Przed końcem lata jego armia pokonała jeszcze garnizony Ardo w Canieh.

Rok -9Edit

Sard rozpoczął oblężenie Azundii w Akseninie. Na wieść o tym, Kathen zrezygnował z zajęcia Driadonu i wrócił ze swoimi siłami do Tequelii.

Krian na czele weteranów zdobywa Ksirtam i cały Kemock.

Rok -8Edit

Wypuszczona dwanaście lata wcześniej z niewoli w imperialnym pałacu, Falkinia , córka z rodu jarlów klanu Jastrzębia, zamordowała swojego wuja i przejeła władzę. By utrzymać kontrolę nad wojownikami obiecała zdobycie nowych siedzib i bogactw w pogrążonym w wojnie domowej Honorionie.

Rok -7Edit

Kathen przybywa na odsiecz Azundii. Sard wycofuje się na stepy naddragańskie.

Siły klanu Jastrzębia atakują i zdobywają miasta w Canieh.

Rok -6Edit

Falkinia na czele sił swojego klanu zdobywa Navarash. W Kajvadinie ogłasza siebie wielkim jarlem zachodu. Ardo na wieść o tym obwołuje siebie "Nordjarlem" (Jarlem całej północy).

Krian umacnia się z resztkami swoich sił w Kemock.

Rok -5Edit

Powstanie w Wenui i Djamondzie odbiera klanowi Jastrzębia Canieh. Kupcy szybko proklamują republikę miast Caniehu.

Rok -3Edit

Ludy Zahrala zostały rozbite przez nagłą inwazję orków. Quadam i siły imperialne w regionie przyjęły wtedy wiarę w Proroka jako ostatnią nadzieję na pokonanie hordy. Podczas długiego oblężenia Kon, połączone siły Quadam i ludów Zahrala nie tylko odepchnęli orczą nawałnicę, ale wspierani przez pustynne plemiona Uri odbili także cały Oryks. Wieczny Król w obliczu tego niecodziennego wydarzenia zdecydował się na secesję Oryksu i oddanie go pod opiekę Quadam, aby móc skupić się na ratowaniu zachodnich i północnych prowincji.

Rok -2Edit

Powstanie Driad, które w przeszłości poprzysięgły poddaństwo Nasturii, przywróciło Honorionowi Aksenin, oraz otworzyło Sardowi drogę lytiońskie wybrzeża. Zdobycie Aksilas i Opralas, pozwoliło mu odbić Lytion Południowy

Rok -1Edit

Na północy imeshyjski gubernator Ordus wypowiedział posłuszeństwo Honorionowi zdobył Ytern, co pozostawiło w rękach lytiończyków, jedynie porty Omarę, Sitrę i Kaenę, wraz z garstką pomniejszych portów na wybrzeżach Zitionu, które bw przyszłości miały otrzymać miano Lytionu właściwego.

Rok 0Edit

Ardo zangażował się w wojny podjazdowe z Kathenem na południu i Falkinią na północy. Narzucone kontrybucje wojenne na Lnir i Trou powodują w końcu powstania, a zitiończycy nie byli w stanie ich powstrzymać. Ardo stracił kontrolę nad tymi krainami. Trouańczycy bojąc się przybycia kolejnych najeźdźców poprosili arcykapłana z Rif, aby zainterweniował i zakończył wreszcie tę wojnę.

Zakończenie wojnyEdit

W końcu po 20stu latach wojen, arcybiskup Djenny ogłosił święty rozejm i wezwał wszystkich władców na rozmowy do Rif w Trou. Jedynie władcy Oryksu, wciąż borykający się z niedobitkami hordy i wierzący w wiarę Proroka, nie przybyli do Rif. W mieście-sanktuarium Djenny i Nasturii ich arcykapłan podzielił obszar Imperium na królestwa. I tak Ordus Imeshijski, otrzymał Imeshię wewnętrzną . Gaft z Lytionu Lytion Właściwy. Falkinia z klanu Jastrzębia – Navarash, Iland z Fraen – Lnir, Caniehem miały wspólnie rządzić rody kupieckie , które na swojego króla wybrały Halkiana Mądrego. Yldo Sprawiedliwy miał rządzić Anfanem, Krian Waleczny Kemockiem, Ardo Wspaniały Zitionem, Kathien Kathienem, Trou Rogard z domu Seldiora, zaś południem Sard V Wielki. Każdy król przed wstąpieniem na tron miał być namaszczony przez kapłanów Djenny i Nasturii. Tak skończyła się największa od tysiąca lat wojna w historii ludzi. Był to jednak początek ery pełnej wojen i zmian, które wywróciły porządek świata. Jedynie południe ostało się pod władzą teraz już drugiego Imperium Honorionu.

Skutki bezpośrednieEdit

W wyniku wojen przestało istnieć I Imperium Honorionu, a w jego miejsce powstało 10 nowych państw.

Skutki długofaloweEdit

Zakończyła się trwająca tysiąc lat era I Imperium i rozpoczęła era królestw.

Upadł poprzedni porządek społeczny oparty głównie o handel i niewolnictwo. Podczas wojen znaczenie zdobyła kasta zawodowych wojowników, którzy w przyszłości mieli stworzyć stan rycerski.

Pojawienie się nowych przybyszów na północy sprawiło, że zwiększyła się liczba mieszkańców tamtejszych prowincji, szczególnie w Kemocku, gdzie w tym czasie powstało wiele nowych miast.

Ery historyczne
Stare Wojny | Era plemion | Wojna z Hordą Czerwonej Ręki | Młode I Imperium | Średnie I Imperium | Późne I Imperium | Wojny Sukcesyjne | Wczesna Era Królestw | Pełna Era Królestw | Historia najnowsza