FANDOM


DSCF0011

Łucznicy podczas "Bitwy o Navarash". Od lewej: Rafik, Quasar i Bilbo (Bitwa 17.04.2004).

Łuk, czyli podstawowa broń strzelecka. Na LARPach Zardzewiały Topór, większość łuków, to albo specjalnie poklejone i spięte ze sobą listwy drewniane, albo "prawdziwe" łuki robione na zamówienie.

Amunicja i zasady walki

Amunicję dla łuków larpowych stanowią specjalne "bezpieczne strzały", z dużym obitym pianką lub otuliną grotem. Musi być na tyle duży, aby strzała nie była w stanie "wpaść w oko" i na tyle miękki, by najmocniejszy strzał nie był w stanie zrobić krzywdy.

Z powodu wielkości grotu, strzała larpowa jest powolna i nie zachowuje się regularnie. Leci wolno, umożliwiając wykonywanie uników, dlatego wprowadzono zasadę, że strzała zabija trafiając w dowolną część ciała, aby istniała pewna równowaga między strzelcami i wojownikami walczącymi wręcz. Fizycznie także staje się możliwe jej odbicie, co gracze chcący być "Argornami" skrzetnie wykorzystywali/wykorzystują dalej. To powodowało niszczenie się grotów i przy każdym odbiciu mieczem groziło niebezpieczeństwem. Z tego powodu wprowadzono zasadę, że każda strzała odbita lub sparowana inną rzeczą niż tarcza, kończy się śmiercią parującego/odbijającego.

Psychologia podczas walki ze strzelcem

Łucznik wywiera pewien efekt psychologiczny na walczących z nim wręcz wojownikami. Kiedy stoi naprzeciwko nich ze strzałą załadowaną do strzału, ci nie chcą zatakować, bojąc się że zostaną trafieni pierwsi. Dochodzi przy tym do śmiesznych sytuacji, kiedy to jeden łucznik utrzymuje na dystans kilku wojowników, z których żaden nie odważy się uderzyć.

Krytyka mechaniki strzeleckiej

Niemal nagminne jest łamanie zasady nie odbijania strzał. Zasady strzeleckie znajdują się pod ciągłą krytyką, szczególnie od osób "nowych", twierdzących że obecne zasady nie przystają do rzeczywistości. Zapominają oni, że LARP "Zardzewiały Topór" należał do prekursorów testowania "bezpiecznej" broni strzeleckiej i obecne zasady są wynikiem dogłębnego doświadczenia w użyciu łuków.